Sayfalar

3 Haziran 2013

İstanbul


Çınarı yıkmak için baltayı köküne vururlar,
Kaç kere, kaç yerde baltalandı kök...
Yürümez oldu su.
Dallar kurudu,
Kırıldı kanat,
Öldürdüler aklı...

.............

Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür, ve yaşamak bir orman gibi kardeşçesine...


Dizelerinin sahibi büyük şair, Nazım Hikmet'i, ölümünün 50. yılında, yaşadığımız şu günlere pek de anlamlı düşen sözleri ile anmış olduk.

İçimden birşey yazmak gelmiyor...İstediğim şey haykırmak sadece...Aslında yazmak ta bir çeşit haykırış değil mi? İstanbul fotoğrafları eşliğinde vicdanları adalet terazisine yerleştirip, halkların taleplerinin gözardı edilmediği, referansların eğitim ve bireysel özgürlükler olduğu bir toplum hayali ile yazımı bitirmek istiyorum. Hani şu meşhur filmdeki gibi  " Herşey güzel olacak ". Bir ütopya mı acaba?


 
 
 
 
 
Bu güzel şehir hepimizin...
 
 
Son sözler yine büyük üstaddan...
 
 Ceviz Ağacı
 
Yapraklarım suda balık gibi kıvıl kıvıl
Yapraklarım ipek mendil gibi tiril tiril.
Kopariver, gözlerinin gülüm, yaşını sil.
Yapraklarım ellerimdir, tam yüz bin elim var.
Yüz bin elle dokunurum sana, İstanbul'a.
Yapraklarım gözlerimdir, şaşarak bakarım.
Yüz bin gözle seyrederim seni, İstanbul'u.
Yüz bin yürek gibi çarpar, çarpar yapraklarım.
 
Nazım Hikmet
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder